Ing dalem salah sawijining wengi, wayah punika angin tetiyupan silir sumilir. Aku iku wonge ingkang dhodhok nang jeroning bus ingkang mlayu saking kilen tumuju wetan.
Hayah, ribet banget nulis bahasa Jawa.
Jadi ceritanya kesampaian juga hasratku untuk pulang ke tanah kelahiran, Saudara. Tak terperi bahagia yang terkandung dalam dada ini. Kan kalian bisa ikut merasakan getaran-getarannya?
Bismillah, aku berangkat. Semoga lancar, selamat, dan diberkahi. Amin.
Catatan tidak penting:
Andaikan kantong ajaibku tidak temangsang di langit kelam sana, sudah pasti aku bisa pulang dengan mengendarai baling-baling bambu. Kan begitu? :p
lebih cepat pake pintu kemana saja…:P
Pintu Kemana Sajanya pan masih rusak, gak bisa dipake.
jgn lupa oleh-oleh ya
Siplah.
selamat berlibur yaaa!!!
Hoho. Terima kasih, terima kasih.